Dziś pojawił się na stole makaron razowy w zupełnie nowym wydaniu, czyli mój całkowicie zaimprowizowany obiad 'na szybko'.
Ciąg dalszy zachwytów nad dynią. Choć ostatnio użyłam zwykłej odmiany, dzisiaj skusiłam się na dynię Hokkaido. Może to mylne wrażenie, ale ta zwykła wydaje mi się bardziej słodka, więc bardziej będzie się nadawać do zup i ciast.
Składniki: (na 3 duże porcje)
560 g dyni
dwa duże ząbki czosnku
30 g orzechów włoskich
100 g pełnoziarnistego fusilli
Orzechy miażdżę w moździerzu, zostawiając drobne kawałki w całości. Podprażam chwilę na patelni, żeby wydobyć ich aromat, przesypuję na talerzyk.
Makaron gotuję al dente według przepisu na opakowaniu. Odcedzając zostawiam sobie dosłownie dwie trzy łyżki wody od gotowania makaronu.
Czosnek obieram, kroję bardzo drobno, wrzucam na patelnię i podsmażam z dodatkiem oliwy z oliwek. Tylko chwilę, żeby nie zdążył się przypalić. Dynię obieram ze skórki, kroję w dość drobną kostkę, przekładam na patelnię. Kiedy dynia zacznie się przyrumieniać przekładam na patelnię makaron (z wodą) i orzechy. Mieszam. Każdą porcję posypuję dwoma posiekanymi drobno listkami świeżej bazylii.
Ostatnio omijam wielkim łukiem wszelkie sklepy z wyposażeniem kuchni, a przez spożywcze przelatuję lotem błyskawicy. Wszędzie czają się pokusy, a na większość z nim po prostu mnie nie stać. A niestety prawda jest taka - lubię ładnie jeść i lubię ładnie podane jedzenie. Nienawidzę jeść byle czego, na szybko, na byle czym.
Dziś zachwycam się miseczkami: bakłażanowo-pomidorowymi, kwiatowymi i ptasimi oraz silikonową tortownicą. Jak na razie mogę tylko pomarzyć.
Zimna noc upływa przy dźwiękach Queen..i myślę, że z dwustu piosenek, które przewijają się przez odtwarzacz najodpowiedniejsza teraz jest You and I.
You know I never could foresee the future years.
You know I never could see where life was leading me.
But will we be together forever? What will be my love?
Can't you see that I just don't know.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz